اکسیژن ‌درمانی در انواع هیپوکسی

درمان هیپوکسی

در اصطلاح پزشکی Hypoxia نوعی بیماری جسمی با علائم مشخص است که در اثر کاهش اکسیژن در فرد ایجاد می شود. کاهش اکسیژن هوا موجب بروز مشکلات جدی در فرد شده و اثرات جبران ناپذیری خواهد داشت. عدم تهویه مناسب ریه ها در اثر اختلالات ریوی، کم خونی، اختلالات گردش خون و کمبود اکسیژن در هوا علت اصلی ایجاد هیپوکسی در فرد است. کوهنوردان در هنگام صعود به ارتفاعات و خلبانان در حین پرواز، بدون استفاده از ماسک اکسیژن در معرض هیپوکسی قرار دارند.

علائم هیپوکسی چیست؟

برخی از این علائم را می توان به صورت واضح در بیمار مشاهده کرد ولی همه علائم این بیماری با چشم دیده نمی شود و نیاز به آزمایش پزشکی برای تشخیص دقیق است.

  • کبودی لب
  • کبودی انگشتان دست و پا
  • سیانوز و آبی شدن رنگ پوست
  • افزایش دی‌اکسیدکربن در مایعات بدن (هیپرکاپنه)
  • آسیب به بافت
  • تورم مغز

عوامل ایجاد کننده هیپوکسی چیست؟

مشکلات فردی و محیطی بسیاری در بروز هیپوکسی نقش دارند که برخی قابل پیشگیری می باشند. تشخیص پزشکی در افراد مستعد مانع از پیشرفت بیماری می شود.

  • کاهش اکسیژن جو
  • اختلال عصبی- عضلانی
  • بیماری های ریوی
  • نشت ریه ها از ورید به شریان ها
  • کم خونی
  • نارسایی گردش خون سیستماتیک
  • ادم بافتی و نارسایی موضعی خون
  • مسمومیت با سیانور
  • کمبود برخی ویتامین ها

اکسیژن درمانی در هیپوکسی

نیاز به درمان Hypoxia برای پیشگیری از آسیب به بافت مغزی ضروری است. روش های درمان هیپوکسی با توجه به شرایط بیمار و میزان هشیاری انتخاب می شود. در انواع روش های درمانی، هدف تامین اکسیژن مورد نیاز بیمار در سریع ترین زمان است. اکسیژن درمانی در اغلب موارد منجر به نجات جان بیمار خواهد شد. به طور معمول از 3 طریق اکسیژن درمانی انجام می شود:

  • اکسیژن درمانی با دستگاه اکسیژن ساز و دریافت اکسیژن غلیظ از طرق ماسک
  • اکسیژن درمانی با اکسژن ساز و استفاده از لوله داخل بینی
  • اکسیژن درمانی با چادر اکسیژن. در این حالت سر بیمار در چادر حاوی اکسیژن قرار داده می شود